Ja sądzę, że te dwie sprzeczności są pozorne. To fakt, że materializm jest jedną z dominujących postaw życiowych. Ale większość "wyznawców" materializmu widzi, że nie osiąga zamierzonych celów. Że życie jest trudne, że pieniądze na utrzymanie ciężko zdobyć, że pracują całe dnie, a nadal nie stać ich na wiele... Dlatego próbują czegoś dodatkowego, próbują tzw. duchowości. Wystarczy wejść do księgarni, aby zobaczyć ile jest publikacji które "gwarantują sukces" po zastosowaniu zawartych w nich porad. Zwykle te porady są oparte na bardzo spłyconej duchowości, na specyficznie przedstawionych naukach wschodu. Dlaczego akurat nauki wschodu? Bo są dla większosci nieznane, kojarzą się z mnichami, którzy dzięki medytacji są w stanie czynić cuda, czy materializowac różne rzeczy samą tylko myślą. Dlatego łatwo je przyjąć, łatwo w nie uwierzyć. Ale czy większość osób sięgających po tego typu podręczniki naprawdę chce mieć bogatsze życie duchowe? Moim zdaniem nie. Raczej chodzi o coś w rodzaju zdobycia władzy nad otoczeniem, aby móc się bogacić, aby móc wpływać na innych, aby życie było łatwe, proste i przyjemne.